logo

اعتبار جایزه ادبی در گرو داوری حرفه‌ای است

مهری بهرامی، معتقد است که امکان ارزش‌گذاری هر جایزه‌ای با هر عنوانی، در طول سال‌های برگزاری آن میسر می‌شود.
او به ستاد خبری جایزه جمالزاده می‌گوید: آنچه می‌تواند جایزه جمالزاده را ارزشمند کند و بر سابقه آن بیفزاید یک داوری خوب، با وسواس، حساب‌شده و حرفه‌ای است.
نویسنده داستان “بیرون از گذشته، میان ایوان” ادامه می‌دهد: مهم‌ترین چیز برای شناخت داستان کوتاه از همین داوری درست حاصل می‌شود، همچنین بر اعتماد و اعتبار جایزه ادبی می‌افزاید، قشر جوان که آینده داستان این سرزمین‌اند را امیدوار می‌کند و به آن‌ها برای شرکت در این جایزه انگیزه می‌بخشد.
داوران می‌بایست به‌اندازه نویسنده، در جایگاه مخاطب، وظیفه داوری را به‌خوبی انجام بدهد و با تلفیق سلایق مختلفی که در داوری‌ها وجود دارد، به شناختی واحد از نقاط مشترک یک داستان برسند.
بهرامی، درباره بخش ناداستان اظهار می‌کند: تکلیف نویسنده در داستان کوتاه مشخص است، به این شرح که در جستجوی موقعیتی است که آن را می‌شناسد و نوشته او در این قالب قرار می‌گیرد. به این گونه می توان مانند یک کلاس داستان نگاه کرد.
اما گونه ناداستان چندان برای من شناخته‌شده نیست و با توجه به اینکه فاقد موقعیت دراماتیک است نمی‌توانم چارچوب معنایی خاصی برای آن در نظر بگیرم.

نویسنده داستان “چه کسی گفت عاشقی از یادت می‌رود؟” پیشنهاد خود را برای هر چه ‌بهتر برگزار شدن جایزه جمالزاده این‌گونه شرح می‌دهد: شاید سال‌های آینده برای بالاتر بردن کیفیت این جایزه بتوان فضاهای دیگری را نیز ایجاد کرد و داستان‌های غیر رئالیستی را نیز در آن پررنگ‌تر دید. شاید بتوان به‌موازات هم بخش‌های مختلفی را در ژانرهای ادبی گنجاند منوط به اینکه هر ژانر در تعریف جهانی خود حرفی برای گفتن داشته و به استانداردهای جهانی نزدیک باشد. استفاده از چنین روش‌هایی اعتلای بیشتری به جایزه جمالزاده می‌بخشد.

ارسال یک نظر

نوزده − هفت =