logo

ایجاد فضای گفتگو بین شرکت کنندگان، جایزه جمالزاده را اعتلا می بخشد

نفر سوم برگزيده بخش زندگی نگاره دوره نخست جايزه جمالزاده معتقد است اين رويداد فرهنگي هنري مي تواند با ايجاد فضايي براي گفتگو ميان شركت كنندگان جايزه جمالزاده، محتواي اين رويداد را اعتلا ببخشد و در حد برگزاري يك مسابقه داستان نويسي باقي نماند.
به گزارش ستاد خبري جايزه جمالزاده، «محمد عبدللهي» كه امسال هم به فكر تهيه داستان و شركت در دومين دوره جايزه جمالزاده است، مي‌گويد: «جايزه جمالزاده مي تواند از قالب يك مسابقه صرف خارج شده و با ايجاد فضاي گفتگو و تعامل ميان شركت كنندگان فيناليست اين رويداد در قالب برگزاري نشست هاي متعدد، به اعتلاي كيفي خود كمك كند.»
به گفته او، نحوه برگزاري آيين اختتاميه كه شامل انتخاب مكاني بهتر براي برگزاري و يا ايجاد فضايي صميمانه تر است در بالا بردن سطح كيفي اين رويداد نقش مهمي دارند.
او توضيح مي دهد: «جايزه جمالزاده يك رويداد فرهنگي هنري است و انتظار مي رود حال و هواي آيين اختتاميه اش با يك همايش يا كنفرانس متفاوت باشد. چنين فضايي مي تواند صميمانه و خودماني باشد تا شركت كنندگان در آن احساس راحتي بيشتري كنند و حضورشان در اين رويداد صرف ارائه اثر و دريافت جايزه نباشد.»
ويرايش حرفه اي تر آثار منتخب منتشر شده در دو جلد كتاب جايزه جمالزاده و معرفي نفرات منتخب و آثارشان به مردم از طريق شبكه هاي فضاي مجازي، دو پيشنهاد ديگري است كه محمد عبدللهي براي جايزه جمالزاده دارد.
او با زندگی نگاره “جایی که توپ های هفت سنگ می روند در آنجا گم می شوند ” در این جایزه شرکت کرده ویادداشت را شکلی از نوشتن می داند که از طریق آن با ادبیات اخت پیدا کرده است: اوایل نوشتنم، وقتی که سررسیدها را یکی بعد از دیگری پر می‌کردم بیشتر یادداشت می‌نوشتم تا داستان. کم کم بود که داستان، عناصرش و ساختارش برایم جدی‌تر از یادداشت نویسی شد. کم کم از آن فاصله گرفتم که داستان بنویسم. شاید برای این که از خودم ننویسم که شخصی نویسی نکرده باشم. شاید جوری چالش بود با خودم که بتوانم ساختار را بشناسم و در ساختار متنی را بسازم.
حالا اما شخصی نویسی را، در چارچوب بیشتر دوست دارم. چیزی که برای من معنای روایت‌های داستانی را می‌دهد و زندگی نگاره را. چیزی که به نظرم، اگر از مسیر آن به داستانی برسی، داستانی درخور خواهد شد.

ارسال یک نظر