logo

تعامل شركت‌كنندگانِ جايزه جمالزده باهم، كيفيت اين رويداد را بالا مي‌برد

يكي از برگزيدگان بخش زندگي نگاره دوره نخست جايزه جمالزاده، سفرش به اصفهان براي شركت در آيين اختتاميه دوره نخست اين رويداد در كنار ديگر داستان‌نويسان را اتفاقي خوشايند و به يادماندني می‌داند و معتقد است اين مسئله می‌تواند منجر به ارتقاي سطح كيفي جايزه جمالزاده در دوره‌های بعدي آن شود.
به‌گزارش ستاد خبري جايزه جمالزاده، «مهراوه فردوسي» كه با دو متن «طوقي» و «بوطيقاي عباسي» به ترتيب در بخش‌های اصفهان و زندگي‌نگاره دوره نخست شركت كرد و توانست در ميان برگزيدگان هر دو بخش جاي گيرد، درباره ماجراي شنيدني شكل‌گيري متن «بوطيقاي عباسي» چنين می‌گوید: «هميشه دوست داشتم يكي دو شب در هتل عباسي كه يكي از خاطره انگيزترين مکان‌ها براي من و هم نسلانم بوده، اقامت كنم. تا اينكه چند سال قبل اتاقي را از تهران در اين هتل رزرو كرده و با همسرم به سمت اصفهان آمديم. وقتي به هتل رسيديم، من كه محو فضا، حال‌وهواي شگفت‌انگيز و معماري زيباي اين عمارت شده بودم، متوجه شدم كه فراموش کرده‌ایم شناسنامه‌هایمان را همراه بياوريم!»
طبق قانون، متصدي هتل از پذيرش مهمانانِ تازه از راه رسيده خودداري می‌کند و پيگيري براي دريافت تصوير شناسنامه از اداره ثبت و احوال و گرفتن استعلام از خانواده‌های دو طرف آغاز و در همین حین خاطرات دورِ دوستي قديمي در ذهن مهراوه فردوسي زنده می‌شود. این روایت‌ها سرآغاز شكل‌گيري متني درباره اين ماجرا می‌شود تا بعدها در ميان آثار برگزيده جايزه جمالزده جاي گيرد.
مهراوه فردوسي كه عضو هيئت تحريريه مجله «ناداستان» هم هست، در اين باره می‌گوید: «نوشتن از روايت‌هاي مستند سهل و ممتنع است. در عین حالی که جذاب است و نقبی به خیال می‌زند، دلهر‌ه‌آور است. چون اساساً بر دوش واقعیت سوار است و رعایت حدود واقعیت و خیال و تحمیل نکردن هیچ‌کدام از دو ورِ ماجرا به آن یکی کار دشواری است. اما به همان اندازه شیرین هم هست. درهم آمیختنِ هنرمندانه‌ی تجربه‌های زیسته و خیال‌پردازی‌های شخصی روح یگانه‌ای به متن می‌بخشد.»
او که تا كنون علاوه بر نوشتن از هتل عباسی اصفهان، مکان‌هایی مثل «بازار رشت»، «بازار گل تهران»، «انبار کانتینری اثاث منزل» و «گود بازیافت زباله» را موضوع نگارش ناداستان هايش قرار داده، توضيح می‌دهد: «به نوشتن درباره مكان خيلي علاقه دارم. چون تو را از پشت میز به میدان می‌برد. اين اجازه را به تو می‌دهد تا درباره‌ی جزئياتي كه به چشم خیلی‌ها نيامده خيال پردازي کنی و این ظرفیت، امکان آشنايي زدايي بیشتری در اختیار تو قرار می‌دهد. در توصیف یک مکان، هم تجربه‌ی شخصی مهم است، هم روایت آدم‌های آنجا و هم جزئیات هویتی و ظاهری آن محیط. و از همه مهمتر زاویه‌ی دید و تاملات یک نویسنده که این‌بار از در پنهانِ دروازه‌ی یک مکان وارد آن می‌شود، دری که رو به نادیدنی‌ها باز می‌شود».
او در ادامه از مکان‌هایی دورافتاده و خلوتی همچون انبار کانتینری اثاث منزل یاد کرد که به علت ظرفیت بالای قصه‌پردازی انگیزه‌‌ی خوبی برای نوشتن به او داده بود: «انباري در جاده قم تهران است كه نوعروس‌ها يا كساني كه زندگي مشتركشان به نوعي به بن‌بست خورده، جهيزيه یا وسایل یک عمر زندگی‌شان را در آنجا نگهداري می‌کنند. مثل خانه دومي كه وسايل در آن انبار شده اما زندگي در آن جريان ندارد.»
مهراوه فردوسي، اصفهان را شهري پر از مکان‌های تاريخ دار و خاطره ساز می‌داند و می‌گوید: «این تاریخ و اسطوره‌ی پشت اصفهان نیست که آن را از سایر شهرها برای من متمایز می‌کند. اصفهان گشاده‌روست. به تو امکان تجربه‌ی بی‌واسطه می‌دهد. به خوبی از خاطره‌ی تو محافظت می‌کند و هربار که به آن سر می‌زنی می‌توانی حس و حال جدیدی به خاطره‌ی قبلی‌ات اضافه کنی. لازم نیست حتماً در سي و سه پل، یا میدان نقش جهان بوده باشی تا بتوانی روح چموش اصفهان را دریابی، گاهی يك كارگاه قلمكاري کوچک در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر يا حتي يك برياني ناشناخته در بازار می‌تواند امانت‌دار خاطرات تو باشد»
اين نويسنده به خاطره خوشي كه از سفر به اصفهان براي شركت در مراسم اختتاميه دوره نخست جايزه جمالزاده دارد هم اشاره كرده و می‌گوید: «به نظرم دوره اول اين رويداد بسيار خوب برگزار شد. به خصوص وقتي همه برگزیده‌ها به اصفهان دعوت شده و فرصت گشت و گذار و گپ و گفت با هم را در اين شهر را پيدا كردند، دورهمي بسيار خوبي باحضور داستان نويس ها شكل گرفت كه معتقدم می‌تواند به ارتقاي سطح كيفي اين رويداد كمك كند.»
او كه امسال هم قصد شركت در دوره دوم جايزه جمالزاده را دارد، اضافه می‌کند: «پیشنهاد می‌کنم در سری دوم این جایزه، به ده نفر برگزیده‌ نیز لوح تقدير داده شود تا به عنوان یادگاری ارزشمندی از جایزه‌ی جمالزاده همراه داشته باشند.»

ارسال یک نظر