logo

جشنواره جمال‌زاده به بعد زمان و بعد مکان اهمیت می‌دهد

هر مکان داستانی دارد و داستان اصفهان از داستان‌های بی‌انتهاست. داستان تاریخش، بناهایش، داستان رودش، پل‌هایش، باغ‌هایش، کوچه‌هایش و آدم‌هایش؛ آدم‌هایش که جمال‌زاده طنازی‌، سنت‌ها و واقعیت‌هایشان را ماندگار کرد. شهری که گهواره‌ی بزرگان بسیار بوده، داستان‌هایش تمام نمی‌شود.
جایزه‌ی داستان جمال‌زاده طی سه سال گذشته از معدود جشنواره‌‌هایی بوده که حقیقتاً به داستان‌نویسی ارج نهاده و در انتخاب بخش‌های داستان و ناداستان، داوری و برگزاری تاکنون از موفق‌ترین جایزه‌‌های داستان‌نویسی ایران بوده و مهم این‌که در تعهد به زمان اعلام روند جشنواره تاکنون بی‌نقص عمل کرده است.
جایزه‌ی داستان جمال‌زاده، همدلانه داستان‌نویسی ایران را مدنظر قرار داده و برای معرفی و انگیزه دادن به داستان‌نویسان زمان گذاشته است.
با اضافه کردن بخش داستان با محوریت کرونا همگام با دغدغه‌های زمانه پیش آمده و همین کامل‌ترش می‌کند که علاوه بر بُعد مکان، زمان نیز در تاریخ این جشنواره مورد تأکید قرار می‌گیرد. سال‌ها بعد که نسل‌های آینده داستان‌های برگزیده‌ی جشنواره را بخوانند بر اساس همین محوریت‌ها تاریخ را هم مرور خواهند کرد و ثبت شدن این‌ها ارزشمند است. جایزه‌ی جمال‌زاده با چاپ کتاب داستان‌های برگزیده علاوه بر القای انگیزه برای برگزیدگان و ارج نهادن به کارشان، برای دوره‌های بعد نیز بستری مناسب ایجاد می‌کند. به قولی اهمیت ادبیات در این است که می‌گذارد شخص در زمان سفر کند و از دید کسی که پیش از ما قدم بر زمین گذاشته دنیا را ببیند و در موردش یاد بگیرد. اهمیتی که ادبیات برای فرهنگ‌سازی دارد عیان است، چراکه درک دقیق‌تری از پدیداری فرهنگ‌ها و سنت‌ها ارائه می‌دهد، همان‌طور که هنوز دست‌نوشته‌ها و کتیبه‌ها هر جای دنیا که پیدا شوند اهمیت دارند و همیشه از میان آن‌ها حقایقی شگرف پیدا می‌کنند، چون کلمات همیشه ارزشمندند و قدرتی که دارند را نمی‌توان نادیده گرفتشان.
جایزه‌ی جمال‌زاده تنها در زمان حاضر برای ادبیات و داستان‌نویسی اهمیت ندارد، چه‌بسا که در آینده می‌تواند منبع گسترده و کاملی برای داستان‌نویسان و ادبیات‌دوستان فراهم آورد.
زهرا نی‌چین
برنده رتبه سوم بخش داستان آزاد در اولین جایزه ملی جمال‌زاده

ارسال یک نظر