logo

نزدیکی نوشته‌های جمالزاده به زندگی‌نگاره

سلمان باهنر، نویسنده و مدرس داستان‌نویسی، زندگی نگاره نویسی را یکی از شیرین‌ترین کلک‌ها برای آشنا کردن مخاطب با الفبای داستان می‌داند. او به ستاد خبری جایزه جمالزاده می‌گوید: اگر قرار است برای زیادشدن اقبال و رونق ادبیات داستانی در ایران کاری کنیم، باید به “مخاطب فعال” دست پیدا کنیم.
باهنر معتقد است که بهترین راه برای فعال کردن و حرفه‌ای شدن مخاطب واداشتن او به نوشتن است. نویسنده انیمیشن “گریز” ادامه می‌دهد: زندگی نگاره نویسی یکی از شیرین‌ترین کلک‌ها برای آشنا کردن مخاطب با الفبای داستان است. وقتی آدم‌ها به نوشتن از خودشان و لحظه‌های فردی زیستشان خو بگیرند، داستان، کم‌کم به کالای فرهنگی مورد نیازشان تبدیل می‌شود.
این مدرس فیلم‌نامه‌نویسی با اشاره به برپایی جایزه‌ای ادبی به نام جمالزاده اظهار می‌کند: جایزه ادبی قرص و محکم و معتبری که به اسم یک آدم حقیقی باشد، رفتن به‌سوی ماهیت وسوسه‌برانگیز داستان است. درواقع رفتن به‌سوی فردیت با داستان (به‌مثابه گونه مشخصی از ادبیات روایی) میوه ممنوعه‌ای بود که جمالزاده به ما بخشید. علاوه بر مجموعه “یکی بود یکی نبود” او که قرار بوده تلاشی در داستان‌نویسی باشد، دیگر نوشته‌های جمالزاده هم به‌نوعی زندگی نگاره و نزدیک داستان هستند.
او می‌افزاید: معمولاً اسم‌ورسم جایزه‌ها را کلمات کلی یا شعاری تعیین می‌کند ولی این خرق عادت، نوید یک خیز روبه رشد است. گیرم جمالزاده در اصفهان صد و اندی سال پیش کودکی کرده باشد. گیرم بیشتر عمرش را دور از وطن گذرانده باشد اما او بی‌شک جمالزاده ایران به شمار می‌آید و جایزه‌اش هم استعداد ملی دارد.
نویسنده نمایشنامه “وقتی میاد ما خوابیم” راز پویا شدن جایزه جمالزاده را در چیدن میوه‌های آن و انتشار خوب آثار خوب ارسال‌شده می‌داند و خطاب به برگزارکنندگان آن می‌گوید: باید بگذارید بوی اشتها برانگیز این غذاهای منحصربه‌فرد ذائقه مخاطب فراگیر را تحریک کند. کاری کنید که در تمام طول سال حس کنیم این سفره پهن است و هرسال شوریده‌حال منتظر باشیم که بیایم به مهمانی و میزبانی و حتی ریزه‌خواری. ما را معتاد داستان نوشتن و داستان خواندن کنید.
مطاعی بیاورید که جای دیگری کمتر پیدا کنیم. ما را آموخته کنید، نشانمان بدهید که جغرافیا (شهر اصفهان) بهانه‌ای است برای کشف روایت‌های ریز اما فریبنده.
باهنر، یادآور می‌شود: چه باک که شهرداری شهری مشخص، دارد از عوارض مردم میهمان‌نواز همان شهر خرج خوراک روح تمام اهالی ایران‌زمین می‌کند؟ کیست که نداند اصفهان بهانه است برای ایران؟ برای نصف جهان.

ارسال یک نظر

17 − 5 =