logo

نقش «جایزه جمالزاده» در ساخت یک زیست بوم ادبی

«محمد طلوعی»، نویسنده جوانی که تاکنون موفق به دریافت جایزه ادبی «گلشیری»، «واو» و «چهل» شده است، در گفت‌وگو با ستاد خبری «جایزه جمالزاده» پیرامون برگزاری این جایزه ادبی در اصفهان می‌گوید: راه‌اندازی جایزه‌ای ادبی با موضوع یک شهر، امکانات مناسبی را برای ساخت یک زیست‌بوم در ادبیات ما فراهم می‌کند و «جایزه جمالزاده» از این نظر اتفاقی میمون و مبارک است. داستان‌های ایرانی در ساختن مکان فقیرند و برپایی این جایزه باعث می‌شود که نسلی از نویسندگان جوان، درباره یک شهر مطلب بنویسند و به فربه‌شدن بخشی از ادبیات داستانی کشور کمک کنند.

نویسنده مجموعه داستان «من ژانت نیستم» معتقد است که ادبیات فارسی ایران در طول سالیان گذشته به مسئله مکان وقعی ننهاده و حتی مکتب داستان‌نویسی اصفهان که نحله مهمی از ادبیات داستانی است و نویسندگان شاخصی در آن پرورش پیداکرده‌اند نیز از ویژگی مکان¬مندی بی‌بهره بوده و اصفهان، به معنای موسعش در آن جلوه نیافته است.

طلوعی، با اشاره به این‌که تلاش جمالزاده در راستای ساده کردن نثر فارسی بوده و در دوره او مسئله زیست بودم مطرح نبوده است، ادامه می‌دهد: پیش روی یک پرچم‌دار، مسائل مختلفی وجود دارد و مسئله مهم جمالزاده، ساده کردن نثر فارسی و مبدل کردن این نثر به ابزاری برای تعریف کردن داستان بود؛ چراکه در نثر کهن فارسی قالب داستان وجود نداشت و نثر مدرن نیز مختص روزنامه‌نگاری و در بهترین حالت در خدمت نمایشنامه‌نویسی بود. در چنین شرایطی تلاش جمالزاده معطوف به ترویج استفاده از این نثر در داستان شده بود و مسئله زیست‌بوم که اصفهان نیز جزئی از آن به شمار می‌رود، چندان مطرح نبود.

نویسنده رمان «آناتومی افسردگی» تصریح می‌کند: ادبیات فارسی، طی صدسال کوشیده است تا کلام را به خدمت ادبیات داستانی دربیاورد و هر تلاشی در این مسیر ستودنی است. ایده جایزه جمالزاده که نوشتن درباره یک مکان است نیز انرژی مضاعفی به نسل جوان داستان‌نویس برای خلق آثار تازه می‌دهد و در این برهه زمانی که تعداد جایزه‌های ادبی کشور کم است، چنین فرصتی را باید غنیمت شمرد.

ارسال یک نظر