logo

دسته بندی: دسته‌بندی نشده

منتظر فراخوان جايزه جمالزاده بودم

برگزيده دوره نخست جايزه جمالزاده در بخش زندگي‌نگاره، می‌گوید كه همراه با دوستانش از مهرماه امسال منتظر دريافت فراخوان دوره دوم جايزه جمالزاده بوده‌اند تا آثارشان را براي آن ارسال كنند.
به گزارش ستاد خبري جايزه جمالزاده، «حامد كلاهدوز» كه در دوره نخست جايزه جمالزاده با متن « بهار ذهن مرا نمناک می‌کند» شركت كرد، حال و هواي لذت بخش دوران كودكي و نوجوانی‌اش در اصفهان را سبب‌ساز نگارش اين متن می‌داند و می‌گوید: «مادي نياصرم نقش مهمي در خاطرات دوران كودكي و نوجوانی‌ام دارد. آن روزها خانه‌ پدربزرگم و مدرسه فارابي كه در آن درس می‌خواندم در كنار همين مادي بود و من از همان دوران ارتباط عميقي با فضاي طبيعي اصفهان پيدا كردم. در كنار اينها به ادبيات داستاني هم علاقمند بودم و به ياد دارم كه کتاب‌های تام ساير و هاكلبري فين را بارها و بارها می‌خواندم…»
بيست سال زندگي در تهران خاطرات خوش زندگي در اصفهان را با نويسنده جوان امروز و نوجوان پرشور آن روزها همراه می‌کند. در آن سال‌ها حامد كلاهدوز در تهران مستندسازي می‌کند و متن‌های نريشن می‌نویسد. تا اينكه دوباره زندگی‌اش با اصفهان گره خورده و به اين شهر بازمي‌گردد.
او دراين باره می‌گوید: «بعد از 20 سال كه به اصفهان برگشتم از بخت خوشم در بازار اصفهان كه معماري و فضايش هميشه برايم لذت بخش است، مشغول به كار شدم. كار كردن در يك فضاي سنتي با معماري شگفت انگيز ميدان نقش جهان برايم فرصت تازه‌ای بود. در اين دوران گاهي یادداشت‌هایی می‌نوشتم و توانستم با دوستاني همچون آقاي علي خدايي مرتبط شوم. بعد هم ايشان مرا به شركت در جايزه جمالزاده تشويق كرد. من هم متني را كه بيش از دو ماه براي نوشتنش وقت گذاشتم در بخش زندگي نگاره اين رويداد شركت دادم. متني كه از حال و هوا و معماري بازار اصفهان، زاينده رود و به طور كلي شهر اصفهان در ذهن من متأثر بود.»
حامد كلاهدوز كه به گفته خودش نتوانسته در مراسم اختتاميه دوره نخست جايزه جمالزاده شركت كند و اين مراسم را به صورت زنده در فضاي مجازي تماشا كرده، فكر می‌کند كه نظم زماني در برگزاري رويدادهاي فرهنگي هنري در پيش بردن آنها به سمت فضايي جدي و اثرگذار نقش مهمي دارد. او توضيح می‌دهد: «امسال بسياري از دوستانم درباره زمان انتشار فراخوان دوره دوم جايزه جمالزاده می‌پرسیدند و من هم از مهر ماه منتظر اعلام فراخوان بودم.»

ایجاد فضای گفتگو بین شرکت کنندگان، جایزه جمالزاده را اعتلا می بخشد

نفر سوم برگزيده بخش زندگی نگاره دوره نخست جايزه جمالزاده معتقد است اين رويداد فرهنگي هنري مي تواند با ايجاد فضايي براي گفتگو ميان شركت كنندگان جايزه جمالزاده، محتواي اين رويداد را اعتلا ببخشد و در حد برگزاري يك مسابقه داستان نويسي باقي نماند.
به گزارش ستاد خبري جايزه جمالزاده، «محمد عبدللهي» كه امسال هم به فكر تهيه داستان و شركت در دومين دوره جايزه جمالزاده است، مي‌گويد: «جايزه جمالزاده مي تواند از قالب يك مسابقه صرف خارج شده و با ايجاد فضاي گفتگو و تعامل ميان شركت كنندگان فيناليست اين رويداد در قالب برگزاري نشست هاي متعدد، به اعتلاي كيفي خود كمك كند.»
به گفته او، نحوه برگزاري آيين اختتاميه كه شامل انتخاب مكاني بهتر براي برگزاري و يا ايجاد فضايي صميمانه تر است در بالا بردن سطح كيفي اين رويداد نقش مهمي دارند.
او توضيح مي دهد: «جايزه جمالزاده يك رويداد فرهنگي هنري است و انتظار مي رود حال و هواي آيين اختتاميه اش با يك همايش يا كنفرانس متفاوت باشد. چنين فضايي مي تواند صميمانه و خودماني باشد تا شركت كنندگان در آن احساس راحتي بيشتري كنند و حضورشان در اين رويداد صرف ارائه اثر و دريافت جايزه نباشد.»
ويرايش حرفه اي تر آثار منتخب منتشر شده در دو جلد كتاب جايزه جمالزاده و معرفي نفرات منتخب و آثارشان به مردم از طريق شبكه هاي فضاي مجازي، دو پيشنهاد ديگري است كه محمد عبدللهي براي جايزه جمالزاده دارد.
او با زندگی نگاره “جایی که توپ های هفت سنگ می روند در آنجا گم می شوند ” در این جایزه شرکت کرده ویادداشت را شکلی از نوشتن می داند که از طریق آن با ادبیات اخت پیدا کرده است: اوایل نوشتنم، وقتی که سررسیدها را یکی بعد از دیگری پر می‌کردم بیشتر یادداشت می‌نوشتم تا داستان. کم کم بود که داستان، عناصرش و ساختارش برایم جدی‌تر از یادداشت نویسی شد. کم کم از آن فاصله گرفتم که داستان بنویسم. شاید برای این که از خودم ننویسم که شخصی نویسی نکرده باشم. شاید جوری چالش بود با خودم که بتوانم ساختار را بشناسم و در ساختار متنی را بسازم.
حالا اما شخصی نویسی را، در چارچوب بیشتر دوست دارم. چیزی که برای من معنای روایت‌های داستانی را می‌دهد و زندگی نگاره را. چیزی که به نظرم، اگر از مسیر آن به داستانی برسی، داستانی درخور خواهد شد.

جایزه جمالزاده راهی مؤثر برای بازشناسی مفهوم اصفهانی بودن است

رئیس کمیسیون فرهنگی و ورزشی شورای اسلامی شهر اصفهان رویداد فرهنگی جایزه جمالزاده را راهی درست و مؤثر برای بازشناسی اصفهان و مفهوم اصفهانی و ایرانی بودن دانست.

به گزارش ایمنا به نقل از روابط عمومی جایزه جمالزاده، مهدی مزروعی با بیان این مطلب گفت: اصفهان به عنوان یک زیست بوم، فضایی است که افراد در آن امکان بروز و ظهور تفکرات خلاق را داشته و دارند. افرادی در همه رشته ها و رسته ها و از همه اقوام و نژادها.

وی فرهنگ و هنر را ابزاری برای تعریف اصفهان بماهُوَ اصفهان دانست و تاکید کرد که فرهنگ و هنر این شهر را تعریف کرده، شناسانده و به تثبیت رسانده است.

سخنگوی شورای اسلامی شهر اصفهان اضافه کرد: محمدعلی جمالزاده یک اصفهانی بود که تطور اصفهان و پل زدن بین گذشته، حال و آینده آن و جایگاهش در هنر و ادبیات ایرانی را شناخت و این حوزه را یک گام به پیش برد. بنابراین بدیهی است که بازشناساندن جمالزاده که خود حالا ریشه ای از ریشه های اصفهان است، منجر به بازشناسی اصفهان و مفهوم اصفهانی و ایرانی بودن است.

او درباره برگزاری رویداد فرهنگی هنری جایزه جمالزاده نیز عنوان کرد: تعیین و تثبیت جایزه ای ادبی بنام جمالزاده، راهی درست و مؤثر برای رسیدن به هر دو هدف مذکور است.

مزروعی همچنین با اشاره به تصویب طرح “اصفهان ۲۰۲۰” از سوی شورای اسلامی شهر اصفهان با هدف ارتقای اصفهان در سه محور گردشگری، هنر و میراث فرهنگی، اظهار کرد: رویداد جایزه جمالزاده در منشأ و مفهوم خود عملا پیش و یا همزمان با طرح “اصفهان ۲۰۲۰” شکل گرفته است و لزوما رابطه ای مستقیم با آن ندارد. اما از لحاظ فلسفه وجودی هم راستا با اصفهان ۲۰۲۰ ارزیابی می شود.

رئیس کمیسیون فرهنگی و ورزشی شورای اسلامی شهر اصفهان ابراز امیدواری کرد که دومین دوره جایزه ادبی جمالزاده درخشان تر، فراگیرتر و مؤثرتر برگزار شود.

جايزه جمالزاده ظرفيت بين‌المللي شدن دارد

نايب رئيس كميسيون اجتماعي شوراي اسلامي شهر اصفهان گفت: جايزه جمالزاده ظرفيت تبديل شدن به رويدادي بين المللي را دارد تا بتواند در معرفي ظرفيت هاي فرهنگي و هنري اصفهان نقشي جدي ايفا كند.
به گزارش روابط عمومي جايزه جمالزاده، فريده روشن با بيان اين مطلب افزود: «اصفهان به عنوان شهري برخوردار از پيشينه غني در حوزه هاي مختلف فرهنگي هنري، صاحب مكاتب متنوعي در موسيقي، تئاتر، ادبيات و … است و امروز نيز مي تواند همچون گذشته سردمداري اين عرصه را برعهده بگيرد.»
او با بيان اينكه جايزه جمالزاده فرصت مناسبي براي معرفي ظرفيت هاي فرهنگي هنري اصفهان به جهان است، به تصويب طرح «اصفهان 2020» از سوي شوراي اسلامي شهر اصفهان اشاره كرد و توضيح داد: «اين طرح با هدف معرفي هرچه بيشتر اصفهان و ظرفيت هايش در سطح ملي و بين المللي تصويب شده و قطعا برگزاري رويدادهاي فرهنگي و هنري همچون جايزه جمالزاده قادر هستند در اين راستا به اصفهان كمك هاي زيادي بكنند.»
اين عضو شوراي اسلامي شهر اصفهان تاكيد كرد: «جريان سازي در حوزه هاي فرهنگي و هنري كه به رونق گردشگري نيز منجر خواهد شد، به عنوان يكي از رسالت هاي شهر اصفهان به عنوان شهري فرهنگي و تاريخي قلمداد مي شود و اميدواريم با رساندن جايزه جمالزاده از سطح ملي به بين المللي، در اين مسير به صورت جدي حركت كنيم و در پاسداشت اصفهان بكوشيم.»
رئيس كميسيون فرهنگي شوراي اسلامي شهر اصفهان با اشاره به استقبال چشمگير داستان دوستان از دوره نخست جايزه جمالزاده، گفت: «اگرچه قرار بود دوره دوم اين رويداد ملي زودتر برگزار شود، اما به دليل اينكه براي بررسي نقاط قوت و ضعف دوره نخست و ارتقاي سطح كيفي اين رويداد به زمان بيشتري نياز بود، برگزاري دوره دوم كمي به تعويق افتاد. اينك نيز شاهد اعلام فراخوان دوره دوم بوديم كه مطمئنا پربارتر از دوره نخست برگزار خواهد شد.»
او به كارگيري عنصر خلاقيت در نويسندگي را يكي از رويكردهاي اصلي اين رويداد دانست و توضيح داد: «جايزه جمالزاده در سه بخش داستان آزاد، اصفهان و زندگي نگاره برگزار مي شود. در بخش آزاد شركت كنندگان از عنصر خلاقيت براي خلق موقيعت هاي جديد داستاني خود استفاده مي كنند. در بخش اصفهان نيز «اصفهان» و هر آنچه مربوط به آن است همچون ويژگي هاي جغرافيايي، نمادهاي مذهبي، اماكن، سبك زندگي مردم اصفهان و… مورد تحليل و نگاه خاص نويسنده قرار مي گيرد. همچنين در بخش زندگي نگاره تجربه هاي عيني نويسنده ها از حضور در شهر اصفهان و آنچه از آن در ذهنشان تبلور يافته، در قالب داستان روايت مي شود.»
او افزود: «طبق روند دوره نخست، آثار دريافت شده در دو مرحله داوري شده و آثار برتر با جوايز نفيسي كه در نظر گرفته شده مورد تجليل قرار مي گيرند.»

جمالزاده آمد

مریم قدسیه
رکوردشکنی حضور و تمایل به ارسال اثر در نخستین دوره جایزه جمالزاده در سال 97 اتفاق عجیبی بود. سایت جایزه در روزهای پایانی مهلت دریافت ارسال آثار قفل کرد و برگزارکنندگان از متقاضیان خواستند با آرامش بیشتری مراحل ارسال اثر را در بازه زمانی کوتاه تمدیدشده طی کنند و در نهایت1547 اثر به دبیرخانه این جایزه راه یافت. این اتفاق برای جایزه ای به نام یک شخصیت چند وجهی و بیشتر ادبی تا حدی غیر قابل باور بود. در شرایطی که بسیاری معتقدند اولویت مردم، اقتصاد و نه فرهنگ است،‌ استقبال از حضور در یک جایزه، آن هم بدون خودنمایی‌های تصویری و در حوزه نوشتن جای تأمل دارد.این جریان و موفقیت که دستاورد تازه ای برای شهرداری و شهر اصفهان محسوب می‌شد، باعث شد جایزه جمالزاده در دومین دوره با تأمل بیشتر بر سنگ‌بنای محکم دوره اول بنا شود و ادامه یابد. جایزه جمالزاده حالا در اولین ماه زمستان 98، با تکیه بر تجربیات دوره اول، در مسیر برپایی دوباره قرار گرفته است تا با میراث‌داری از محمدعلی جمالزاده بیش از هر چیز به معرفی اصفهان با زبان ادبیات بپردازد و افق‌های تازه‌ای را به روی دوستداران فرهنگ بگشاید.

معرفی اسطوره شهر اصفهان

مــعــرفــی اســطــوره شــهــر اصــفــهــان مهم‌ترین نکته‌ای است که مجید قیصری، دبیر ادبی دومین دوره جایزه جمالزاده، به آن اشاره می‌کند: «هنرمندان زیادی در زمینه‌های مختلف تلاش‌هایی در این رابطه کرده اند. جایزه جمالزاده نیز بر روی شهر متمرکز است؛ پس وظیفه ذاتی آن در درجه اول کمک به ارتقای سطح ادبی نیست. هرچند برگزاری جایزه ناخودآگاه به رشد ادبیات هم کمک می‌کند، ولی معرفی شهر اصفهان است که اهمیت ویژه دارد. معرفی شهری با آدم‌ها، اماکن، جغرافیا و…اش. شهرداری اصفهان نیز به عنوان متولی این جایزه، موظف به انجام هزینه برای شهروندان شهر است تا در جهت معرفی اصفهان گامی‌برداشته شود و در اینجا این معرفی با زبان داستان انجام می‌شود. این حرکت کم‌کم و در صورت تداوم ،تبدیل به فرهنگی برای سودآوری شهر می‌شود؛ پس این جایزه در درجه اول به شهروندان اصفهان و ایران و بعد خارج از مرزهای آن تعلق دارد تا نگاهشان به شهر را در خلال جایزه تصویر کنند.»قیصری تجربه برگزاری دوره اول این جایزه را نیز قابل توجه ارزیابی کرده و وجود بخش ناداستان را یک ویژگی چشمگیر در این جایزه می‌داند : «من فکر می‌کنم خشت جشنواره در دوره اول محکم زده شده و استقبال قابل توجه شرکت کنندگان نیز گواه این موضوع است. امیدوارم این جایزه در دوره‌های بعد ادامه پیدا کند؛ علاوه بر اینکه وجود بخش ناداستان در این جایزه اتفاق خوبی است. چون زمانی که ما از داستان صحبت می‌کنیم از مدیایی با قواعد و اصول شناخته شده حرف می‌زنیم که بیشتر هم نویسندگان و کسانی را که به‌ خوبی قواعد داستان را می‌شناسند شامل می‌شود؛ اما وقتی صحبت از ناداستان به میان می‌آید از خاطرات، زندگی‌نامه، یادداشت‌ها و ژانرهای مختلف صحبت می‌کنیم و در نتیجه پای شهروندان و حتی سیاحان و مسافران، نه لزوما نویسندگان داستان به میان می‌آید؛ کسانی که تجربه حرفه‌ای‌نوشتن داستان را ندارند، ولی به گفتن از شهر و خاطرات آن علاقه‌مندند. این جریان خیلی ارزشمند است و می‌تواند مخاطبان بسیاری از داخل و خارج ایران برای ما به همراه بیاورد؛ به عنوان مثال، یک منبع اطلاعاتی قوی برای ما از اصفهان، سفرنامه‌های سیاحان از ایران و اصفهان است و خواندن این تجارب برای ما بسیار ارزش دارد. علاوه بر اینکه ما ایرانی‌ها روایتگران خیلی خوبی هستیم و می‌توانیم از این قالب به خوبی برای معرفی شهر استفاده کنیم. »

جمالزاده؛ ‌المانی از اصفهان

دبیر ادبی دومین دوره جایزه جمالزاده انتخاب نام جمالزاده برای جایزه را هم بیش از هر چیز در جهت شناخت شهر می‌داند: «وقتی از جمالزاده نام می‌بریم عقبه‌ای به ما یادآوری می‌شود: اینکه او پدر داستان نویسی نوین ماست و رویکرد خاصی در زبان داستان‌هایش دارد. با زبانی ساده و روان داستان‌ها را برای مردم کوچه و بازار روایت می‌کند و هدفش ارتباط با مخاطب عام جامعه خود است. بیشتر داستان‌های او در کف جامعه می‌گذرد و این استفاده بی‌مسما ‌نیست؛ هرچند وقتی از جمالزاده صحبت می‌شود هم بیشتر از اصفهان گفته می‌شود. او نمادی از اصفهان است؛ همان‌طور که تا پایان عمر هم علاقه خود را به این شهر نشان داد. با توجه به اینکه در این جشنواره هم محور زبان و داستان است، مناسبت خوب و بجایی می‌بینیم؛ اما بیشترین تاکید بر اصفهان است و نام جمالزاده نــیــز بــه عــنــوان یــکــی از الــمــان‌های شــهــر بــر ایــن جــایــزه قرار گــرفــتــه است. »قیصری سپس برگزاری جایزه در دوره تازه را این‌طور تبیین می‌کند:‌ «دومین دوره این جایزه به‌همت سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان، در زمستان 1398 و در راستای ارتقای فرهنگ شهروندی و جایگاه اصفهان در داستان‌نویسی در بخش‌های آزاد و اصفهان برگزار می‌شود.»دبیر ادبی دومین دوره جایزه جمالزاده ادامه می‌دهد:‌ «بخش اصفهان این جایزه مانند سال گذشته شامل دو بخش داستان کوتاه اصفهان و ناداستان اصفهان است. داستان‌های کوتاه اصفهان باید با عناصر مرتبط با این شهر پیوند داشته و از ویژگی‌های تــاریــخــی، جــغــرافــیــایــی، امــاکن، نماد‌های شهری، مذهبی، سبک زندگی مردم اصفهان و… استفاده داستانی کرده باشد. ناداستان‌های اصــفــهــان (non-fiction) نـــیـــز روایت‌های واقعی از تجربه‌ زندگی در اصفهان یا سفر به اصفهان هستند که در قالب ادبی« ناداستان» نوشته شده‌باشند.»قیصری بخش آزاد را نیز شامل داستان‌هایی با درون‌مایه و مضامین آزاد محصول کار خلاق نویسندگان می‌داند. دبیر ادبی دومین دوره جایزه جمالزاده، شرایط و مقررات جشنواره طبق فراخوان را این‌طور عنوان می‌کند: «هر نویسنده می‌تواند در هر بخش حداکثر با یک اثر شرکت کند. آثار ارسالی نباید متجاوز از 5000 کلمه باشد و قبلا در کتاب، مجله، رسانه مکتوب و فضای مجازی منتشر یا در مسابقه‌ای برگزیده شده باشد. آثار در قالب word و در قالب Nazanin14 بار‌گذاری شود. نظر به چاپ و انتشار آثار برگزیده جایزه داستانی جمالزاده، این آثار باید با قوانین و مقررات جمهوری اسلامی‌ایران مطابقت داشته باشد. »قیصری در پایان می‌گوید:‌ «عموم علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت فرم ثبت‌نام جایزه جمالزاده و خواندن اخبار و دریافت اطلاعات بیشتر به نشانی سایت این جایزه مانند سال گذشته مراجعه کنند: Jamalzadehaward.ir»

افزایش حس تعلق خاطر به شهر

دبیر اجرایی دومین دوره جایزه جمالزاده نیز به اهمیت خوانش مجدد اصفهان با برگزاری این جایزه اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: «بازخوانی اصفهان با هدف ایجاد حس تعلق خاطر بیشتر به شهر در دوره اول برگزاری جایزه مدنظر بود که میزان آثار ارسالی با موضوع اصفهان و حضور پررنگ شهر در آنها، نشان از ایجاد جرقه‌هایی تازه در مسیر آن داشت. امروز امیدواریم با برطرف‌کردن نقایص دوره قبل و برگزاری خلاقانه و قدرتمندتر این جایزه، روشنایی راه بیشتر شده و جایزه جمالزاده به جایگاه و موقعیت تثبیت شده و قابل اتکایی برسد. »محمد معماریان ادامه می‌دهد: «در دوره قبل تاکید داشتیم که جایزه جــمالــزاده،‌ جــایــزه‌ای برای تمام نویسندگانی است که به فارسی می‌نویسند. جای خرسندی دارد که شعار جایزه در آن دوره مورد قبول نویسندگان و دوستداران داستان و اصفهان در سراسر دنیا قرار گرفت و در میان 1547 اثری که به دبیرخانه جایزه ارسال شد، با حجم چشمگیر شرکت‌کنندگان از شهرهای مختلف ایران و ایرانیان خارج از کشور مواجه شدیم. امسال نیز همچنان، این شعار را سرلوحه جایزه قرار داده ایم تا حضور حداکثری دوستداران ادبیات و هنر و اصفهان را در جایزه جمالزاده جشن بگیریم. » او با اشاره به تلاش برای برگزاری رویدادهای مرتبط با شهر و ادبیات در دومین دوره برگزاری جایزه جمالزاده،‌ نیز اضافه می‌کند: «از ابتدا بر آن بودیم که برگزاری این جایزه باید همواره در جریان و به شکل پویا ادامه داشته باشد. ‌در دوره پیش روی جایزه تلاش می‌کنیم بیشتر در این مسیر حرکت و با این نگاه، ‌انگیزه و توجه بیشتر متقاضیان و دوستداران جایزه جمالزاده را جلب کنیم. » دبیراجرایی دومین جایزه جمالزاده همچنین راه تعامل با نهادها و مراکز مختلف فرهنگی و هنری کشور رادر مسیر برپایی جایزه جمالزاده باز می‌داند: «تعامل حلقه گمشده بسیاری از رویدادهای فرهنگی ماست. با این رویکرد که جایزه جمالزاده،‌ جایزه ای متعلق به تمام مردم شهر و کشور و فضاهای فرهنگی است از حضور و حمایت متولیان فرهنگ و ادبیات و همین‌طور سازمان‌های مختلف ملی استقبال می‌کنیم.»معماریان سپس مهلت ارسال آثار به جایزه جمالزاده را تا 25 فروردین‌ماه 99 اعلام و عنوان می‌کند: «پس از این زمان و خوانش آثار توسط هیئت انتخاب و داوری نهایی، ‌آیین پایانی جایزه را در تیرماه 99 برگزار خواهیم کرد.»

او جوایز برگزیدگان جایزه جمالزاده در دوره دوم را این‌طور بیان می‌کند:‌

در بخش آزاد:

برنده اول هر بخش ۸۰ میلیون ریال

برنده دوم هر بخش ۵۰ میلیون ریال

برنده سوم هر بخش ۳۰ میلیون ریال

در بخش ویژه اصفهان :

الف – داستان کوتاه :

برنده اول هر بخش 100 میلیون ریال

برنده دوم هر بخش 70 میلیون ریال

برنده سوم هر بخش 50 میلیون ریال

ب – ناداستان :

برنده اول هر بخش 60 میلیون ریال

برنده دوم هر بخش 40 میلیون ریال

برنده سوم هر بخش 20 میلیون ریال

جایزه ویژه هیئت داوران 50 میلیون ریال

معماریان اضافه می‌کند: «در صورت برگزیده‌شدن اثر، کلیه حقوق مادی و معنوی آن برای چاپ و نشر متعلق به سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان است.به نفرات برگزیده، جایزه نقدی و نشان جایزه جمالزاده اهدا می‌شود.»

انعكاس خبر اعلام فراخوان جايزه جمالزاده در خبرگزاري سراسري مهر

فراخوان دومین دوره جایزه ادبی جمالزاده توسط دبیرخانه این‌رویداد منتشر شد

به گزارش خبرگزاری مهر، دبیرخانه دومین دوره جایزه ادبی جمالزاده فراخوان این‌دوره از جایزه مذکور را که بناست توسط سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان برگزار شود، منتشر کرد.

این‌جایزه در راستای ارتقای فرهنگ شهروندی و جایگاه اصفهان در داستان‌نویسی در ۲ بخش آزاد و اصفهان برپا می‌شود و دبیر ادبی آن، مجید قیصری و دبیر اجرایی‌اش نیز محمد معماریان است.

بخش اصفهان این‌جایزه، مانند سال گذشته شامل ۲ بخش داستان کوتاه اصفهان و ناداستان اصفهان است. داستان‌های کوتاه اصفهان باید با عناصر مرتبط با اصفهان پیوند داشته‌ باشند و از ویژگی‌های تاریخی، جغرافیایی، اماکن، نمادهای شهری، مذهبی، سبک زندگی مردم اصفهان و … استفاده داستانی کرده باشند. ناداستان‌های اصفهان (non-fiction ) هم باید روایت‌های واقعی از تجربه زندگی در اصفهان یا سفر به اصفهان باشند که در قالب ادبی«ناداستان» نوشته شده باشند.

بخش آزاد این‌مسابقه نیز شامل داستان‌هایی با درونمایه و مضامین آزاد محصول کار خلاق نویسندگان می‌شود.

هر نویسنده شرکت‌کننده در این‌رقابت می‌تواند در هر بخش حداکثر با یک اثر شرکت کند. آثار ارسالی هم نباید متجاوز از ۵ هزار کلمه باشند و پیش‌تر در کتاب، مجله، رسانه مکتوب، فضای مجازی منتشر و یا در مسابقه‌ای برگزیده شده باشند. آثار ارسالی هم باید در قالب فایل word با فونت Nazanin۱۴ در پایگاه اینترنتی جایزه بارگذاری شوند.

نظر به چاپ و انتشار آثار برگزیده جایزه داستانی جمالزاده، این آثار باید با قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران مطابقت داشته باشد. همچنین در صورت برگزیده‌شدن اثر، کلیه حقوق مادی و معنوی آن برای چاپ و نشر متعلق به سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان خواهد بود.

مهلت ارسال آثار به این جایزه تا ۲۵ فروردین ماه ۹۹ است و مراسم اختتامیه این‌رویداد هم تیرماه سال آینده در اصفهان برگزار می‌شود. عموم علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت فرم ثبت نام جایزه جمالزاده و دریافت اطلاعات بیشتر به پایگاه اینترنتی Jamalzadehaward.ir مراجعه کنند.

طبق اعلام دبیرخانه این‌جایزه، جوایز بخش‌های مختلف این‌جایزه به ترتیب زیر است:

بخش آزاد: نفر اول ۸ میلیون تومان، نفر دوم ۵ میلیون تومان و نفر سوم ۳ میلیون تومان.

بخش ویژه اصفهان:

الف_ داستان کوتاه: نفر اول ۱۰ میلیون تومان، نفر دوم ۷ میلیون تومان، نفر سوم ۵ میلیون تومان.

ب_ ناداستان: نفر اول: ۶ میلیون تومان، نفر دوم ۴ میلیون تومان، نفر سوم: ۲ میلیون تومان.

جایزه ویژه هیات داوران: ۵ میلیون تومان.

انعكاس خبر اعلام فراخوان جايزه جمالزاده در خبرگزاري سراسري ايسنا

دومین دوره جایزه «جمالزاده» در اصفهان آغاز به کار کرد.

به گزارش ایسنا بر اساس خبر رسیده، دومین دوره این جایزه به همت سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان و با دبیری ادبی مجید قیصری و دبیری اجرایی محمد معماریان، در زمستان ۱۳۹۸ برگزار می‌شود.

بر اساس اعلام این رویداد در راستای ارتقای فرهنگ شهروندی و جایگاه اصفهان در داستان­‌نویسی در بخش­‌های آزاد و اصفهان برگزار خواهد شد. بخش اصفهان مانند سال گذشته شامل دو بخش داستان کوتاه اصفهان و ناداستان اصفهان است.

داستان‌های کوتاه اصفهان باید با عناصر مرتبط با اصفهان پیوند داشته ­باشد و از ویژگی‌­های تاریخی، جغرافیایی، اماکن، نماد­های شهری، مذهبی، سبک زندگی مردم اصفهان و … استفاده داستانی کرده باشد. ناداستان‌های اصفهان (non-fiction ) نیز روایت­‌های واقعی از تجربه­ زندگی در اصفهان یا سفر به اصفهان هستند که در قالب ادبی«ناداستان» نوشته شده ­باشد.

بخش آزاد نیز شامل داستان‌­هایی با درون­مایه و مضامین آزاد محصول کار خلاق نویسندگان است.

شرایط و مقررات جشنواره برای شرکت کنندگان نیز طبق فراخوان نیز به این شرح است:

– هر نویسنده می­‌تواند در هر بخش حداکثر با یک اثر شرکت کند.

– آثار ارسالی نباید متجاوز از ۵۰۰۰ کلمه باشد و قبلا در کتاب، مجله، رسانه مکتوب، فضای مجازی منتشر و یا در مسابقه‌­ای برگزیده شده باشد.

-آثار در قالب word و در قالب Nazanin۱۴ بار­گذاری شوند.

-نظر به چاپ و انتشار آثار برگزیده جایزه داستانی «جمالزاده»، این آثار باید با قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران مطابقت داشته باشد.

-در صورت برگزیده شدن اثر، کلیه حقوق مادی و معنوی آن برای چاپ و نشر متعلق به سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان است.

به نفرات برگزیده جایزه نقدی و نشان جایزه «جمالزاده» اهدا می­‌شود.

– مهلت ارسال آثار به این جایزه تا ۲۵ فروردین ماه است و اختتامیه جشنواره تیرماه امسال در اصفهان برگزار می‌شود.

عموم علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت فرم ثبت نام جایزه جمالزاده و دریافت اطلاعات بیشتر به نشانی سایت جایزه به نشانیJamalzadehaward.ir مراجعه کنند.

جوایز این جشنواره در بخش‌های مختلف به این‌شرح اعلام شده است:

جوایز این جشنواره در بخش های مختلف اینطور اعلام شده است:

در بخش آزاد:

نفر اول 8,000,000 تومان

نفر دوم 5,000,000 تومان

نفر سوم 3,000,000 تومان

در بخش ویژه اصفهان:

در بخش داستان کوتاه:

نفر اول 10,000,000 تومان

نفر دوم 7,000,000 تومان

نفر سوم 5,000,000 تومان

در بخش ناداستان:

نفر اول 6,000,000 تومان

نفر دوم 4,000,000تومان

نفر سوم 2,000,000 تومان

جایزه ویژه هیئت داوران 5,000,000 تومان

فراخوان دومین دوره جایزه جمالزاده اعلام شد

دومین دوره جایزه جمالزاده در اصفهان آغاز به کار کرد.
دومین دوره این جایزه به همت سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان و با دبیری ادبی مجید قیصری و دبیری اجرایی محمد معماریان، در زمستان 1398 برگزار می شود.
به گزارش روابط عمومی این رویداد؛ جایزه جمالزاده در راستای ارتقای فرهنگ شهروندی و جایگاه اصفهان در داستان¬نویسی در بخش-های آزاد و اصفهان برپا خواهد شد.
‌این جایزه امسال دارای دو بخش اصفهان و آزاد است. بخش اصفهان این جایزه مانند سال گذشته شامل دو بخش داستان کوتاه اصفهان و ناداستان اصفهان است.
داستان های کوتاه اصفهان باید با عناصر مرتبط با اصفهان پیوند داشته¬باشد و از ویژگی¬های تاریخی، جغرافیایی، اماکن، نماد¬های شهری، مذهبی، سبک زندگی مردم اصفهان و … استفاده داستانی کرده باشد. ناداستان های اصفهان (non-fiction ) نیز روایت¬های واقعی از تجربه¬ی زندگی در اصفهان یا سفر به اصفهان هستند که در قالب ادبی« ناداستان» نوشته شده ¬باشد.
بخش آزاد نیز شامل داستان¬هایی با درون¬مایه و مضامین آزاد محصول کار خلاق نویسندگان است.
شرایط و مقررات جشنواره برای شرکت کنندگان نیز طبق فراخوان نیز به این ترتیب است:
– هر نویسنده می¬تواند در هر بخش حداکثر با یک اثر شرکت کند.
– آثار ارسالی نباید متجاوز از 5000 کلمه باشد و قبلا در کتاب، مجله، رسانه مکتوب، فضای مجازی منتشر و یا در مسابقه¬ای برگزیده شده باشد.
-آثار در قالب word و در قالب Nazanin14 بار¬گذاری شوند.
-نظر به چاپ و انتشار آثار برگزیده جایزه داستانی جمالزاده، این آثار باید با قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران مطابقت داشته باشد.
-در صورت برگزیده شدن اثر، کلیه حقوق مادی و معنوی آن برای چاپ و نشر متعلق به سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان است.
به نفرات برگزیده جایزه نقدی و نشان جایزه جمالزاده اهدا می¬شود.
– مهلت ارسال آثار به این جایزه تا 25 فروردین ماه است و اختتامیه جشنواره تیرماه امسال در اصفهان برگزار می‌شود.
عموم علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت فرم ثبت نام جایزه جمالزاده و دریافت اطلاعات بیشتر به نشانی سایت جایزه مراجعه کنند:
Jamalzadehaward.ir

جوایز این جشنواره در بخش های مختلف اینطور اعلام شده است:
در بخش آزاد:

برنده اول هر بخش ۸۰ میلیون ریال

برنده دوم هر بخش ۵۰ میلیون ریال

برنده سوم هر بخش ۳۰ میلیون ریال

در بخش ویژه اصفهان :

الف – داستان کوتاه :

برنده اول هر بخش 100 میلیون ریال

برنده دوم هر بخش 70 میلیون ریال

برنده سوم هر بخش 50 میلیون ریال

ب – ناداستان :

برنده اول هر بخش 60 میلیون ریال

برنده دوم هر بخش 40 میلیون ریال

برنده سوم هر بخش 20 میلیون ریال

جایزه ویژه هیئت داوران 50 میلیون ریال

در ساعت شش عصر

سعید عابدی نامزد بخش آزاد جایزه جمالزاده که برای حضوردر مراسم اختتامیه این جایزه به اصفهان آمده بود. در حال و هوای برگزاری جایزه و برگزاری اختتامیه یادداشتی را در اختیار ما قرار داده است که خواندنش خالی از لطف نیست:

در ساعت شش عصر
صادق هدایت نگاهی به ساعت جیبی اش انداخت و پشت کتابی که در دست داشت چیزی نوشت و با صفحه متوفیان روزنامه صبح، بسته بندیش کرد و با آرامشی خواب گونه به دست بهرام صادقی رساند که در اتاق مجاور سیگار می کشید.
بهرام صادقی بسته را گرفت و از کنار بزرگ علوی که تکیه به صندلی داده بود و چشمهایش را بسته بود، گذشت. طبق عادت به اسامی ثبت شده در صفحه متوفیان روزنامه ی پیچیده به دور کتاب نگاهی کرد. نام بزرگ علوی با حروف درشت در بین متوفیان به چشمش خورد. دفترچه ای از جیبش درآورد و نوشت:« با کمال تاسف…بزرگ علوی. 28بهمن1375». ترسش را پنهان نکرد، همانطور دلهره در سینه، خودش را رو به روی جلال میان چهار چوب حیاط خانه اش ایستاده یافت…
سیمین چای می ریخت و چشمم مدام به بسته ای بود که بهرام آورده بود. طاقت نیاورد و قبل از آنکه سینی چای را به سرانجامش برساند بسته را از روی میز برداشت. انگشتش روی نام علوی لغزید و از همان نقطه بازش کرد. کتاب را از دل انبوه نامهای آشنای حک شده در میان آگهی های تسلیت بیرون کشید . عنوان کتاب هر سه را در جایشان خشک کرده بود که سیمین ازینرو به آن رویش بگرداند. دست خط خود هدایت بود. با درد و اشتیاق نوشته را طوری زمزمه کرد که دو مرد مجبور شدند گوش تیز کنند تا بشنوند:
«یا حق
دیدار به قیامت، ما رفتیم و دل شما شکستیم. سگ خور جناب مستطاب نادر خان ابراهیمی.
صادق هدایت
19فروردین1330».
جلال رنگش پریده بود. کمی درنگ کرد و بی مشورت با کسی با دست لرزان گوشی تلفن را برداشت و شماره نادر را گرفت. هر سه نفر اول به کتاب و بعد به تلفن خیره شدند.
نادر فقط توانست گوشی را بردارد و گوش دهد به صدای جلال، که با هیجان و تردید جریان را شرح می داد. بعد ناگهان صدای فرزانه جمله جلال را قطع کرد. او که نه می دانست پشت خط کیست و نه می شنوید چه می گوید با پرخاش گفت: الو…چی گفتین به نادر؟ الو … شما کی هستین؟ نادر چیزی یادش نمیاد… نادر فراموش کرده… دست از سر ما بردارید … نادر فقط گریه می کنه… فقط گریه… دست از سر ما بردارید
و گوشی را قطع کرد.
نادر پشت پنجره ایستاده بود.برای پرندگان دانه می ریخت و اشک با شرم بر گونه هایش جاری می شد. انگار که در رویا باشد با انگشت در هوا چیزی نوشت که فقط فرزانه عادت داشت بخواند. به سمتش رفت و همچون مهربان ترین مادران رد اشک را از گونه هایش زدود. سالها بعد آن رقص انگشتان نادر در هوا را این طور معنی کرد:
…«به آنها که از دور دستی بر آتش دارند برسانید: آتشمان بدون دود مانده. یکی بود و یکی نبود جمالزاده به دستم رسید اما هیچ کس نبود».
در ساعت شش عصر
درست ساعت شش عصر بود
که عباس معروفی پهنای صورت در کف دست پنهان کرد و گریست
شهریار مندنی پور گریست
مهشید امیر شاهی گریست
منیرو روانی پور گریست
رضا براهنی گریست
بهرام بیضایی گریست
و…و…و…و
…و ما هم گریستیم.

سعید عابدی
29بهمن1397
تالار هنر اصفهان
ساعت شش

گزارش نشست اقتباس با حضور کیومرث پوراحمد و محمد طلوعی

روایت مرادی کرمانی، راستِ کار من بود

«هر روز که یک داستان یا رمان تازه می خوانم این فکر در ذهنم جریان می گیرد که آیا در‌این روایت، ردی از سینما هست و آیا این قصه را می توان تصویری کرد؟ واقعیت این است که در میان روایت‌ها، بالاخره قصه‌هایی است که به قلاب آدم گیر می کند. گاهی بعضی قصه‌ها بسیار تاثیر گذارند مثل رمان استیل آلیس که من آن را در هواپیما خواندم و‌همانجا هم با صدای بلند زار زار گریه کردم و فکر کردم بد نیست فیلمی با مضمون آلزایمر بسازم.» اینها گفته‌های کیومرث پوراحمد است. کسی که محمد طلوعی باور دارد در‌سینمای ایران هیچ کس به اندازه او، سینمای اقتباسی را تجربه نکرده است. راست هم می گوید «قصه‌های مجید، خواهران غریب و اتوبوس شب» از بهترین اقتباس‌های او در کارنامه فیلمسازی اش محسوب می شود. پوراحمد حالا به اصفهان آمده تا در خلال برگزاری «جایزه جمالزاده» و نمایشگاه صنعت سینما در کنار محمد طلوعی از اقتباس در سینما بگوید.

محمد طلوعی داستان نویس دوشادوش کیومرث پوراحمد فیلم‌ساز نشسته است و می گوید:« با آنکه سینما خوانده ام، اما فعالیت اصلی ام ادبیات است. کیومرث پوراحمد هم فیلم‌سازی است که با ادبیات، میانه بسیار خوبی دارد.» کیومرث پوراحمد معتقد است:«اگر فیلمی را تماشا کردید که از یک داستان اقتباس شده بود خیال نکنید تماشای آن فیلم با‌خواندن رمانش برابری می کند. چرا که این دو جریان متفاوت اند. غالبا در فیلم قسمت‌های زیادی از رمان کاسته و بخش‌های تازه ای برآن افزوده می شود. فیلم استیل آلیس که ماجرای یک پرفسور دانشگاه‌هاروارد که به آلزایمر مبتلا شده را روایت می کند اصلا به اندازه رمانش تاثیر گذار نیست، گرچه این فیلم برگزیده جایزه اسکارهم شده است. از سویی فیلم اقتباسی آبلوموف که سال‌ها پیش تولیده شده هم دنیای متفاوتی نسبت به رمانش دارد. در این میان اما آثاری هم هستند مثل رمان‌های شکسپیرکه بارها اقتباس شده و هر کدام هم جذابیت‌های خاص خود را داشتند.»

بهترین اقتباس ها، از رمان های درجه 2 و 3 هستند
محمد طلوعی در‌ادامه همین مبحث به این باور رایج در‌سینما اشاره می کند که بهترین فیلم‌های اقتباسی از رمان‌های درجه دو وسه ساخته شده‌اند و‌رمان‌های شاهکار نمی‌توانند کیفیت‌های ادبی را در نسخه سینمایی خود حفظ کنند:«فیلم‌سازانی چون هیچکاک که به طور معمول زیاد سراغ ادبیات می‌روند رمان‌های B را انتخاب می کنند، چرا که در‌فیلم ماجرا، شخصیت و اتمسفری را طراحی کردند که در‌رمان، درست به آن پرداخته نشده است. گرچه واقعیت بر‌این نکته استوار است که سینما همه خوانی بیشتری دارد و‌در محصول سینمایی، مخاطب بیشتر با اثر ارتباط برقرار می کند در حالی که ادبیات یک محصول در خلوت است و برای لذت بردن از آن باید در یک تنهایی با آن مواجه شوید. رمان دکتر ژیواگو گرچه نوبل ادبیات را دریافت کرد اما تاثیری که فیلم اقتباسی از آن بر مخاطب گذاشت سبب شد تا امروز در اذهان ماندگار شود.»به زعم او، اما ما در دوره ای زندگی می کنیم که به ناچار باید به اقتباس هم روی آوریم، چرا که روایت‌های فیلم‌سازان رو به پایان است و آنان ناچارند به منبعی متصل شوند. اما این اصلا به این معنا نیست که ما بگوییم این رجوع به ادبیات باید به سمت ادبیات کلاسیک برود، چرا که رمان‌ها و روایت‌های معاصر پتانسیل بیشتری برای اقتباس دارند.

شازده احتجاب، یکی از مطرح ترین ها
محمد طلوعی به یکی از مطرح ترین اقتباس‌های سینمای ایران، فیلم «شازده احتجاب» بهمن فرمان آرا که از روی رمان هوشنگ گلشیری ساخته شده هم اشاره می کند و باور دارد که این فیلم کیفیت رمان را در برنداشته، با وجود اینکه در روند نگارش و تولید آن، هوشنگ گلشیری همراه فرمان آرا بوده است.کیومرث پوراحمد برخلاف طلوعی معتقد است که «شازده احتجاب» یکی از‌موفق‌ترین اقتباس‌های سینمای ایران بوده:«اقتباس درست شبیه ترجمه است و شما مبدل کننده واژه به‌تصویر هستید. این نکته را در نظر داشته باشید که در سینما محدودیت زمان هست. حتی اگر رمان 100 صفحه ای جعفر مدرس صادقی را بخواهید اقتباس کنید در همین تعداد صفحه آنقدر ماجرا، حادثه و‌دیالوگ وجود دارد که در واقع نمی توان در 90 دقیقه آن را به‌تصویر کشید. شاید در آمریکا فیلم‌های سه ساعته هم ساخته شود، اما این محدودیت زمانی همواره در‌سینمای ایران وجود داشته و من باور دارم فیلم و‌رمان «شازده احتجاب» هر کدام در جایگاه خود واجد ارزش هستند.»

روایت مرادی کرمانی راست کار من بود
حالا که صحبت از سینمای اقتباس است و‌کیومرث پوراحمد هم حضور دارد، حاضران مایلند که گریزی به «قصه‌های مجید» و «اتوبوس شب» هم زده شود. اقتباسی از قصه‌های هوشنگ مرادی کرمانی گویا بسیار به مذاق پوراحمد خوش آمده است:« سال‌های زیادی بود که تلویزیون قصد ساخت آثار هوشنگ مرادی کرمانی را داشت و ابتدا به سراغ کارگردانان کرمانی رفته بود، اما به نتیجه نرسیده و با من وارد گفت و گو شدند. من وقتی قصه‌ها را کامل خواندم متوجه شدم که چقدر این روایت‌ها راست کار من است. از‌سویی مرادی کرمانی از معدود کســـانی است که خیلی‌ها داستان‌هایش را اقتباس کرده اند و او هیچ مشکلی با‌کم و زیاد کردن قصه اش در روند تبدیل شدن به فیلم نامه ندارد و آنقدر هوشمند است که می گوید قصه من در جایگاه خودش ارزش دارد و‌دیده می شود و فیلم تو هم با ارزش‌های خودش ماندگار می شود. من در نان و‌شعر، پنج قصه کوتاه او را با هم ادغام کردم و فیلم نامه را نگاشتم. این در حالی است که بسیاری از نویسندگان با این تغییرات در نوشته خود بسیار مخالفت می‌کنند. مثل اقتباسی که مسعود کیمیایی از داستان محمود دولت آبادی کرد و دولت‌آبادی تغییرات را بر نتابید. من قصه‌های مرادی کرمانی را یکی یکی می خواندم و یک جمله را انتخاب و‌خودم ادامه می دادم. بعضی‌از قسمت‌های فیلم با قصه شبیه است و‌‍بعضی دیگر بسیار متفاوت. حتی شخصیت مجید و بی بی فیلم با شخصیت مجید و بی بی قصه تا‌حدودی متفاوت است.»

خاطرات جالب قصه های مجید
پوراحمد از روند تولید «قصه‌های مجید» خاطرات جالبی را نقل می کند:« ما ابتدا کرمان را برای ضبط انتخاب کردیم که به اصل قصه شبیه باشد، اما یک خانم هم حاضر نشد برای تست در دفتر جلوی دوربین بیاید. ما هم برای شخصیت بی بی و هم بسیاری از زنان فیلم به نابازیگر نیاز داشتیم. این شد که به اصفهان آمدیم و من امروز می‌گویم اگر مادرم و خانواده با من همراهی نمی کردند محال بود با هزینه اندکی که در‌اختیار ما گذاشته بودند بتوانم ظرف یک سال این سریال را تولید کنیم. پیش تولید فیلم هم به‌یاری مادرم صورت گرفت که هر روز 20 زن میانسال را از میان همسایه‌ها برای تست جلو دوربین می‌آورد و‌لوکیشن‌های مجانی در محله تدارک می دید. در‌آخر هم خانواده من پیشنهاد دادند اگر به‌دنبال یک زن معمولی هستی چرا مادر خودمان را تست نمی زنی؟»آنطور که پوراحمد نقل می کند پروین دخت یزدانیان هم پیش از این چندین بار قصه‌های مرادی کرمانی را خوانده بود و پور احمد از او درخواست می کند برای اپیزود خواب زده جلو دوربین بیاید:« بعد از تست، بازی مادر بسیار به دلم نشست، اما فکر کردم شاید این احساس مادر و‌فرزندی است. تمام تست‌های زنان را به‌همراه تست مادر به چند نفر از فیلم سازان تهرانی که مادرم را هم نمی شناختند نشان دادم و همه بدون استثنا بازی مادر را تایید کردند و این چنین قصه‌های مجید رقم خورد.»کیومرث پوراحمد البته در بین فیلم‌های اقتباسی‌اش خاطرات تلخ هم دارد، مثل فیلم اخیرش «تیغ و ترمه» که در جشنواره فیلم فجرامسال هم حضور پیدا کرد، اما ساختارشکنی نقش زن در‌این فیلم را جامعه متعصب برنتابید و‌چالش‌هایی هم بین او و نویسنده داستان به‌وجود آمد. او‌اما باور دارد که در میان تمام آثار سینمایی‌اش آثار سطحی هم وجود داشته که امروز دیگر علاقه ای به آنها ندارد و به زعم خودش آن فیلم‌ها به زباله دان تاریخ پیوسته، اما در‌عوض فیلم‌هایی که او با جان و دل و‌چنگ و‌دندان و البته با کمترین امکانات و‌بیشترین کم‌لطفی‌ها ساخته آثار ماندگار او محسوب می شود. فیلم «اتوبوس شب» هم که اثر اقتباسی پور احمد است با قراردادی بسیار ناچیز و‌کمترین امکانات تولید شده و امروز به منزله تنها فیلم دفاع مقدسی راه یافته به جشنواره‌های خارجی از آن یاد می شود.